"Sommige namen worden geboren uit liefde, anderen uit fantasie. Maar de mooiste ontstaan waar beide elkaar ontmoeten."

Tijdens de Tweede Wereldoorlog ontmoette een jonge man een vrouw die zijn wereld op z’n kop zou zetten. In een poging haar te betoveren, stelde hij zich voor met een naam die hij ter plekke verzon: Affoltier de la Fontaine – een naam die elegantie ademde, mysterie fluisterde en indruk maakte. Wat begon als een charmant spel van verleiding, groeide uit tot een leven samen. Ze trouwden, kregen vier kinderen en begonnen samen een familiegeschiedenis waarin liefde en verbeelding hand in hand gingen.

In werkelijkheid heette hij Affolter. Maar die verzonnen achternaam – Affoltier de la Fontaine – bleef als een subtiele echo rondzweven in de familie. Zijn oudste dochter, een flamboyante vrouw met liefde voor het podium, gebruikte de naam hier en daar: in toneelstukken, onder vrienden en familie, als speels eerbetoon aan het begin van alles.

Jaren later zaten twee broertjes – toen 8 en 12 jaar oud – te dagdromen. Ze mijmerden over namen, over grootsheid, over wie ze wilden zijn. En één naam bleef hangen: Affoltier - de verzonnen naam van hun opa. Chique, mysterieus, vol karakter. Ze beloofden elkaar dat ze, als ze groot waren, samen een bedrijf zouden beginnen dat deze naam zou dragen. Niet alleen vanwege de klank, maar vanwege wat hij symboliseerde: liefde, lef, verleiding, én een stukje familiegeschiedenis dat nooit verloren mocht gaan.

Vandaag leeft die belofte voort. Affoltier is niet zomaar een entiteit – het is een erfstuk. Een geurend monument voor waar we vandaan komen en wie we willen zijn. Zo laat deze naam een spoor na in ons verhaal.